De heilige Pier Giorgio Frassati, geboren op 6 april 1901 te Turijn, was een jonge man, vervuld van diepe liefde voor God en een vreugdevolle geest van dienstbaarheid. Bekend als “de man van de acht zaligsprekingen”, leefde hij zijn geloof ten volle te midden van studie, vriendschap en concrete daden van liefde.
Een nederige jongen
Hoewel hij uit een welgestelde familie kwam, leefde Pier Giorgio met opmerkelijke eenvoud en vrijgevigheid. Zijn liefde voor de armen was diep en oprecht: “Door dichter bij de armen te komen, worden wij beetje bij beetje hun vertrouwelingen en raadgevers.” Hij deelde niet alleen zijn bezit, maar ook zijn tijd, zijn hart en zijn vreugde – in ieder mens die hij hielp, zag hij Christus zelf. Hij was nederig naar zijn medemens en vooral de armen, ondanks zijn rijke ouders.
Geloof als middenpunt
Zijn geloof was het fundament van alles wat hij deed. Al van jongs af aan ging hij dagelijks naar de heilige Mis en putte hij zijn kracht uit de Eucharistie. Hij moedigde anderen aan: “Voed u met dit Brood van de Engelen, waaruit u de kracht zult putten om innerlijke strijd te voeren.” Gebed – vooral de Rozenkrans – stond centraal in zijn leven en schonk hem vrede en vertrouwen om te zeggen: “Jezus is met mij. Ik heb niets te vrezen.”
Sterk en moedig in geloof en overtuiging verdedigde hij waarheid en rechtvaardigheid, onverschrokken tegenover kritiek of onbegrip. Hij was actief betrokken bij katholieke sociale bewegingen en streed voor de waardigheid van de armen en voor de leervan de kerk, midden in een tijd van groeiend secularisme. Zoals hij zei: “Zonder geloof leven, zonder een erfgoed om te verdedigen, zonder voortdurend te strijden voor de waarheid, is geen leven, maar slechts ‘meedrijven’; wij mogen nooit zomaar ‘meedrijven’.”
Zijn leven getuigt ervan dat ware vreugde wordt gevonden in een liefde die zichzelf wegschenkt – geleefd met geloof, nederigheid en moed in elke omstandigheid.
Een ‘gewone jongen’
Naast het dagelijks vieren van de Eucharistie en het oplomen voor de waarheid en rechtvaardigheid leefde hij ook een doorsnee leven. Hij zat op school, had een leuke groep goede vrienden, hij sportte veel en hield van de bergen. Zo ging hij regelmatig met vrienden naar de bergen om daar te bidden of de Bijbel te lezen. Zijn liefde voor de bergen weerspiegelde zijn innerlijk verlangen om steeds dichter tot God te komen. In de stilte, schoonheid en uitdaging van de natuur ervoer hij Gods aanwezigheid. Hij zei vaak: “Hoe hoger we gaan, des te beter zullen we de stem van Christus horen.”
Zelfs te midden van lijden en beproeving bleef zijn vreugde in God onwankelbaar. “Wij moeten altijd vrolijk zijn… want lijden is iets heel anders dan verdriet.” Zijn leven getuigt ervan dat ware vreugde wordt gevonden in een liefde die zichzelf wegschenkt – geleefd met geloof, nederigheid en moed in elke omstandigheid. Moge ook wij, geïnspireerd door zijn voorbeeld, met moed en vreugde blijven klimmen op de weg naar God, altijd gericht “Verso l’alto!” — Naar het hogere!
Pier Giorgio Frassati is 20 mei 1990 Zalig verklaard en op 7 september 2025 Heilig verklaard. Zijn leven bewijst dat heiligheid niet enkel is weggelegd voor priesters of kloosterlingen, maar kan bloeien midden in het gewone, dagelijkse leven.
